Column

Titel: Een strafrechter is ook maar een mens

Geschreven door: André Beckers

Zoals zo vaak in strafzaken begon deze zaak met informatie afkomstig van de CIE (Criminele Inlichtingen Eenheid). In een proces-verbaal werd door een politieambtenaar vastgelegd dat een bepaalde persoon op een bepaalde plaats hennep zou telen. Omdat de informant en de door hem aangedragen informatie door de CIE als betrouwbaar werd gekwalificeerd, bezocht de plaatselijke politie een door de informant aangeduide garage.
In deze garage trof de politie een man aan die op dat moment bezig was met het verzorgen van hennepplanten. Na telling bleken er bijna 200 moederplanten te staan en zo’n 9.000 stekken. De man die aan het werk was legde bijna direct een verklaring af. De kwekerij was niet van hem. Hij werkte er slechts tegen betaling. Hij verbleef al 10 jaar lang in Nederland, maar had nog steeds geen legale status. Omdat er sprake was van een nog niet afgewikkelde aanvraag hoefde hij na zijn aanhouding Nederland niet gedwongen te verlaten. De man moest in het kader van snelrecht kort na zijn daad bij de Politierechter verschijnen. Hem werd ten laste gelegd dat hij medeplichtig was aan het telen van hennep. Tijdens de behandeling van de strafzaak liet de Politierechter hardop blijken dat hij weinig begrip had voor de verblijfsstatus van de verdachte. Hij vroeg de verdachte hoe het in hemelsnaam mogelijk was dat hij zelfs na een periode van 10 jaar nog illegaal in Nederland verbleef. Ik hield de rechter voor dat er sprake was van een nog lopende aanvraag en dat de inmiddels totaal verstreken periode met name voor de persoon in kwestie zeer pijnlijk is. Zo’n lange periode van onzekerheid siert onze overheid toch niet? Waarom bent u eigenlijk naar Nederland gekomen, vroeg de rechter aan de man. De man antwoordde dat hij een politiek vluchteling is, die in zijn eigen land niet meer veilig is tengevolge van de uitlatingen die hij daar had gedaan en de politieke activiteiten die hij heeft ontplooid. “Oh, als ik het goed begrijp heeft u lelijke dingen over het regime gezegd. Maar dat had u natuurlijk ook niet moeten doen. Je weet dan toch van te voren dat je daarna niet meer veilig in je eigen land bent.”
Even twijfelde ik. Dit had ik toch zeker niet goed gehoord. Terwijl de rechter een korte uiteenzetting gaf over zijn kijk op de problematiek van politieke vluchtelingen keek ik naar de Officier van Justitie. Ik zag toen pas dat de achtergronden van de “staande magistraat” waarschijnlijk in dezelfde regio lagen als die van de verdachte. Uit de blik in de ogen van de Officier van Justitie bleek uiteraard weinig begrip voor het standpunt van de rechter. Ik ging er op dat moment van uit dat het voor wat betreft de eis nog wel goed zou komen. Dat bleek ook zo te zijn. De Officier van Justitie eiste een werkstraf voor de duur van 120 uur. In mijn pleidooi hield ik de rechter voor dat de problemen waar de politieke vluchtelingen in ons land mee te kampen hebben niet onderschat mogen worden. Het moet uitermate frustrerend zijn als de overheid vele jaren lang nodig heeft om te beoordelen of je nu wel of niet legaal in Nederland mag verblijven. Gedurende die periode mag de politiek vluchteling niet werken. Iemand die graag wil werken, maar nergens mag werken wordt hierdoor niet alleen gefrustreerd, maar wordt ook naar een hoek gedreven waar de werkgever geen zware eisen stelt. Zo gezien is het heel logisch dat de man in een stekkenkwekerij werk wist te vinden. Is het met die wetenschap niet verstandig de man te waarschuwen dat dit geen oplossing is, hield ik de rechter voor. In zijn oordeel gaf de Politierechter aan te beseffen dat het vreselijk moet zijn als je als jonge kerel graag wilt werken, maar dat niet mag. Zijn begrip voor de problematiek van de verdachte bleek zeer snel te zijn toegenomen. Hij veroordeelde de man tot het uitvoeren van een werkstraf voor de duur van 60 uur. Als stok achter de deur plaatste hij nog eens 60 uur. Die hoeven niet te worden uitgevoerd, tenzij de man binnen een periode van twee jaren in herhaling vervalt. Na de zitting sprak ik met de verdachte en diens partner. De partner had zich in de zaal gigantisch zitten ergeren aan de uitlatingen van de rechter. Zij hield mij voor dat ze de rechter het liefst zou hebben verteld dat haar grootvader vroeger ook een grote mond had gehad tegen het regime. Dit ondanks het feit dat haar grootvader toen wist dat dit gevaarlijk was. Maar gelukkig waren er in het verzet meer mensen geweest zoals haar grootvader. Omdat de opgelegde straf enorm meeviel, werd niet langer over de opmerkingen van de rechter gesproken. Duidelijk is dat een rechter ook maar een mens is.

Bezoek ons

Paardestraat 29
6131 HA Sittard
Limburg - Nederland

Contact opnemen

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Tel: +31 (0)46 760 0030
Fax: +31 (0)46 760 0039

Openingstijden

Ma – Vr 09.00 – 17.00 uur
Zaterdag en zondag gesloten
Alle rechten voorbehouden © 2018, Beckers & Bergmans Advocaten
Website beheer en onderhoud LinQxx - Beter online gevonden worden